Ş
EHRİMİZ’ DE EMEKLİ EVLERİ BEKLENTİSİ DEVAM EDİYOR
Şehrimizde yaklaşık 6 ay süren kış aylarında, emeklilerimiz ısınacak, sohbet edecek, hatıralarını yaşayacak, arkadaşlarıyla buluşacak, gazetesini okuyacak, televizyon izleyecek, sıcak çayını yudumlayacak emekli evlerinin yapılmasını istiyor.
Özellikle büyük şehirlerde gördüğümüz, açılışına şahit olduğumuz, konuklarıyla, verdiği hizmetle takdir gören emekli evlerinin şehrimizde olmayışı beraberinde bazı sıkıntılar getiriyor.
Yaz aylarını cadde ve sokaklarda bulunan banklarda, parklarda saatlere mahkûm bir şekilde geçiren emeklilerimiz için emekli evleri oluşturmak, bir bardak çay ikramında bulunmak, geçmişlerine, sohbetlerine şahitlik etmek, hayat tecrübelerinden istifade etmek gibi hizmetlerle dualara nail olmak varken görmezden gelmenin kimlere ne faydası olacak.
Hani ne demişti büyüklerimiz, “bizler sizin gibi olamayız ama sizler bizim gibi olacaksınız”.
Biz buna sözün bittiği yer diyoruz.
Çocuklarımız için kreşler, gençlerimiz için kurslar, kadınlarımız için kadın dayanışma evleri yapılıyor yaşam alanları oluşturuluyor, kadın meclisleri kuruluyor, dijital kütüphaneler yapılıyor. Kısaca, hizmet götürürken toplumun tüm kesimlerini düşünüyoruz emeklilerimiz hariç.
Emekli dinlenme evlerinde emeklilerle sohbet edip onların sorunlarını ve taleplerini dinlemek, gönüllerini okşamak, bir bardak çayı beraber yudumlamak çok mu zor geliyor birilerine, sizleri bugünlere getiren bu fırsatı veren onlar değil midir?
Çocukları, gençleri, kadınları, emeklileri mutlu etmek için yapılanlar takdire şayan olan hizmetler olarak görülürken bu bizim görevimiz diyerek bu gibi hizmetlerde sınır tanımayan diğer şehir belediyelerinden ne farkımız var ki bizim emeklilerimizi kışın ortasında sokaklara, parklara, banklara mahkûm ediyoruz.
Vatandaşımızı daha nasıl mutlu ederiz diyerek sosyal aktiviteler oluşturma, emekliler için yaşam ve sosyal alan üretme peşinde koşanların amacı alacakları bir dua, görecekleri bir tebessüm ve gülen bir çift göz değil midir sizce?
Şehrimizde oluşturduğumuz dijital kütüphaneler, kadın meclisi gibi çalışmalar, gençlerimiz ve çocuklarımız için yaptığımız projeler düşünüldüğünde, emekli evleri ve emekli meclisleri oluşturup onların tecrübelerinden faydalanmak, sorunlarına çözüm üretmek, çeşitli aktivitelerle geziler düzenlemek, programlar yapmak, gönüllerini almak hizmetin en güzellerinden biri değil midir sizce?
Bakın emekli evlerinde verilen hizmetlere, mini kütüphane, günlük gazeteler, çay ve pasta ikramı, geziler, toplantılar, sinema gösterimleri, konserler, sergiler bir sosyal aktivite değil midir?
Emeklilerimiz evleri gibi görebilecekleri bu tesislere gelerek gün boyu sıcak bir ortamda sohbet ederek, anılarını anlatarak, eski dostlarıyla buluşarak, hatta uzun yıllar görmedikleri okul, sınıf, mahalle, askerlik arkadaşlarıyla karşılaşarak yaşayacakları mutluluğun pahası olur mu hiç?
Yıllarını ülkesi, şehri ve ailesi için emek vererek geçiren emeklilerimize ikinci baharlarında biraz daha huzur verip, onları rahat ettirebiliyorsak ne mutlu bize” anlayışının içinde olacağı bir çaba çok zor gelmemeli diyoruz sadece.
Emekli Evlerinin amaçları doğrultusunda, üyelerine, el sanatları, satranç, yöresel kültürümüz olan yemek, folklor, türkülerimiz gibi faaliyetler adına kurslar düzenlemek, kültürel ve sosyal geziler ile psikolojik danışmanlık hizmetleri vermek hizmet adın en güzeli olacaktır diyoruz, seçilenleri, atananları bu konuda Üzerlerine düşeni yapmaya davet ediyoruz.
Haber: Mehmet DUMAN
