Şehrül-Emin, şehri ve şehri içinde yaşayanları emanet bilmek, bu emaneti koruyan kollayan demektir. O yerin güvenilen idarecisi, makamıyla bütünlük sağlayıcısı, emreden değil milletin dileğine riayet edenidir.
Şehrül-Emin, Hazreti Ömer gibi adil, Hazreti Ebu Bekir gibi sadık, Hazreti Ali gibi vefalı ve yiğit olmak demektir. Hizmet ederken de halka, hakka hizmet ettiğini bilen demektir.
Şehrül-Emin, hak pişirmek, hak dağıtmak ve hak gözetmek demektir.
Şehrül-Emin, seçilmiş, layık görülmüş, şehrin anahtarı emanet edilmiş makam demektir.
Şehrül- Emin, seçildiği ve yönetilmesine imkân verilen şehrin, ilçenin, beldenin hakkını, hukukunu, yapılması gerekenleri yerinde hazırlayan, uygulayan, hizmete sunan şahsiyet demektir. Şehrin; imarından, temizliğinden, çevresinden, suyundan, sabunundan, selinden, otundan, çöpünden, konutundan, yerleşiminden, zengininden fakirinden, yaşlısından, yetiminden, hastasından sorumlu kişidir.
Şehrül- Emin, yaptığı işin hesabını önce vicdanına, sonra Allah’a sonra emanet aldıklarına vermek zorundadır.
Şehrül-Emin, Milletin olan emaneti, toplanan geliri, yandaşına, akıl danıştığına, gizlisine, saklısına, kılığı bol olana, atana, tutana atamaz savuramaz.
Şehrül-Emin, israfın haram olduğunu bilmek ve bildirmek zorundadır. Kıymete ve kıyamete hazırlık durumundadır.
Şehrül-Emin, şehrin sorunlarını ailesinin sorunu bilip, bir kişinin kılına gelecek zarardan önce kendi canı sızlayıp yanacak kişisidir.
Şehrül-Emin, seçildiği makamın saltanatıyla değil hizmetiyle takdir edilmeli, yaptıklarına gelen övgüyle önce kendisi milletine koşmalı, makamını kimseye dar etmeden gönül kapılarını her daim açık tutan olmalıdır.
Şehrül-Emin, makam ve hizmet ekibini iyi etüt etmeli, adama göre iş demeden işe göre ehil olandan yana kullanmalıdır. Yalakalık, yalan dolan, çok konuşan, yan gelip yatan, gizli saklı danışmanlardan oluşan ayak takımı ayağına bağ olmamalı, kendi direnciyle ve gücüyle mücadele etmelidir. Belediye binası halkın güven duyduğu, bir fincan kahveye kırk yıl hatır koyduğu evi gibi olmalı, başıboş, ganimet peşinde koşan, kendini idare etmekten aciz kulların pazar yeri olmamalıdır.
Şehrül-Emin sorgunun kendisiyle başlayacağını unutmamalı, yaptıklarının hesabını vermeye her daim kendisini açık ve temiz tutmalıdır, ”İnsanlar arasında ayrım yapmamalı eleştirilere açık olmalı kindar olmamalı”
Hizmette sınır tanımadan, taktığı rozeti bir kenara koyup, şehir hepimizin demeli, ben sadece vekâletin toplandığı makamın geçici sorumlusuyum demelidir. Belediye başkanı ulaşılamayan değil ulaşılan, koşan olmalı, kırılacak kalp varsa önce kendinden sonra çevresinden başlamalıdır. Makam binası kendisinin geçici milletin kalıcı eseri gibi olmalı, randevulara danışarak kapıları kapatmadan her gönüle açık tutmalıdır. Makamlar kırılan kalplerin tamir olacağı, huzur bulacağı, koşarak gelinecek kadar kıymete nail olmalı, yalan ve parmak ucuyla alkış çalana imkân tutan olmamalıdır, Veballerin boğduğu yer değil duaların alındığı divan olmalıdır. Hizmet binaları çözümsüzlük değil, milletin ayağına kadar çözümün ulaştığı sadece çay ikram edilen huzur adaları olmalı, insanların hor görüldüğü, kaçtığı, uzak durduğu soğuk duvar olmamalıdır.
Şehrül-Emin, ve çevresindeki vardiya memurları Beyt-ül Mal olarak nitelendirdiğimiz milletin olan belediye gelirini, taşınır veya taşınmazlarını, belediye şirketlerini ”Kendi siyasi geleceği adına çıkar ve menfaatleri doğrultusunda kullanamazlar, Beyt-ül malı peşkeş çekemezler kimseye pay edemezler.”
Şehrül-Emin; vatandaşların ulaşması en rahat kişi olmalı yanlı ve taraflı olmamalı insan ayrımı yapmamalı makam-ı ziyaretinde adil olmalı şahsi kırgınlığına makamını alet etmemeli, eleştirilere tahammül eden dikene gül atan olmalıdır.
- O ŞEHRÜL-EMİNDİR.
- Herkesin eminidir.
- Herkesin emiridir.
- Herkesin büyüğüdür.
- Ve İkinci Kez Uyarıyorum…
- Kıssadan hisse..!
- Kalın Sağlıcakla…
